Σακχαρώδης Διαβήτης

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια χρόνια πάθηση που εμφανίζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη ή όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει με αποτελεσματικό τρόπο την ινσουλίνη που παράγεται. Υπάρχουν δύο κύριες μορφές Σακχαρώδη Διαβήτη: ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (νεανικός, ινσουλινοεξαρτώμενος) και ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ώριμης ηλικίας, μη ινσουλινοεξαρτώμενος). Και οι δύο τύποι Σακχαρώδη Διαβήτη είναι εξίσου σοβαροί. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα άτομα εμφανίζουν ενδιάμεσες τιμές σακχάρου του αίματος, ανώτερες των φυσιολογικών, αλλά όχι ικανές για τη διάγνωση του Σακχαρώδη Διαβήτη. Αυτά τα άτομα λέγεται ότι έχουν Διαταραχή Ανοχής Γλυκόζης, η οποία χαρακτηρίζεται ως πρόδρομο στάδιο του Σακχαρώδη Διαβήτη (“Προδιαβητική κατάσταση – Προδιαβήτης”).

 

Στο Ιατρείο γίνεται αρχική διάγνωση του Σακχαρώδη Διαβήτη στα πλαίσια της διερεύνησης του Διατροφικού και Μεταβολικού Συνδρόμου. Επιπλέον γίνεται εκπαίδευση στον τρόπο ζωής του διαβητικού ασθενή, εκπαίδευση στην θεραπεία, χορηγείται κατάλληλο διαιτολόγιο και επιπλέον γίνεται λοιπή πρόληψη και χρόνια αντιμετώπιση των πιθανών επιπλοκών.

Πιστοποιητικά Υγείας

Στο Ιατρείο διενεργείται ο απαραίτητος κλινικο-εργαστηριακός έλεγχος, ο οποίος απαιτείται για την έκδοση Ιατρικών Πιστοποιητικών Υγείας, πχ για την έκδοση/ανανέωση διπλώματος οδήγησης (Ο Ιατρός είναι συμβεβλημένος με την Διεύθυνση Μεταφορών και Επικοινωνιών), αθλητών, μαθητών, κυνηγών, εργαζομένων σε χώρους υγειονομικού ενδιαφέροντος, κλπ.

Σε περιπτώσεις σοβαρών νόσων, που αποτελούν κώλυμα για την εργασία, εκδίδεται σχετική Ιατρική Γνωμάτευση προς τον εργοδότη για την χορήγηση αναρρωτικής άδειας.

Συνταγογράφηση Χρόνιας Θεραπείας

Ο Ιατρός είναι πιστοποιημένος στο σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης του ΕΟΠΥΥ για την έκδοση ιατρικών συνταγών ΕΟΠΥΥ χρόνιας ή μη θεραπείας, και λοιπών παροχών ΕΟΠΥΥ (πχ αναλωσίμων διαβήτη – ταινίες, βελόνες κλπ), καθώς και παραπεμπτικών ΕΟΠΥΥ για απαιτούμενο περαιτέρω εργαστηριακό, απεικονιστικό και λοιπό έλεγχο, ώστε να διευκολύνεται η κάλυψη του μεγαλύτερου χρηματικού κόστους της θεραπείας από το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς.